Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Γιάννης Ρίτσος: Αν όλα τα παιδιά της γης ... Αγκαλιά

Αν όλα τα παιδιά της γης
πιάναν γερά τα χέρια
κορίτσια αγόρια στη σειρά
και στήνανε χορό
ο κύκλος θα γινότανε
πολύ πολύ μεγάλος
κι ολόκληρη τη Γη μας
θ’ αγκάλιαζε θαρρώ. 
Αν όλα τα παιδιά της γης
φωνάζαν τους μεγάλους
κι αφήναν τα γραφεία τους
και μπαίναν στο χορό
ο κύκλος θα γινότανε
ακόμα πιο μεγάλος
και δυο φορές τη Γη μας
θ’ αγκάλιαζε θαρρώ.

Θα ’ρχόνταν τότε τα πουλιά
θα ’ρχόνταν τα λουλούδια
θα ’ρχότανε και η άνοιξη
να μπει μες στο χορό
κι ο κύκλος θα γινότανε
ακόμα πιο μεγάλος
και τρεις φορές τη Γη μας
θ’ αγκάλιαζε θαρρώ!

''ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ''ΤΗΣ ΚΑΡΜΕΝ ΡΟΥΓΓΕΡΗ

Στις 20/2/2012 επισκεφτήκαμε το θέατρο ''Ελληνικός Κόσμος''όπου παρακολουθήσαμε την παράσταση ''ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ''της Κάρμεν Ρουγγέρη:




ΤΡΩΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

ΠΟΙΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΕΚΤΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΤΟΥ ΓΙΟ;
ΠΟΙΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΣΑΣ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΣΑΣ;
Ο Έκτορας κάνει όνειρα για το μέλλον του γιου του.Παρακαλάει τους θεούς να βοηθήσουν τον Αστυάνακτα να γίνει άντρας τρανός και γενναίος και να κυβερνήσει την Τροία.Στον πόλεμο να είναι ανίκητος και να γυρίζει πάντα από τον πόλεμο, με λάφυρα από τους εχθρούς που θα έχει σκοτώσει.
 Οι δικοί μου γονείς κάνουν τελείως διαφορετικά όνειρα από τους γονείς στην αρχαιότητα.Ονειρεύονται να έχω πρώτα υγεία, να σπουδάσω στο πανεπιστήμιο,να γίνω καλός και χρήσιμος άνθρωπος και να ζω ευτυχισμένος.
                                                                                                           Ιάσονας
Ο Έκτορας θέλει να γίνει ο γιος του δυνατός και γενναίος.
Οι γονείς μου θέλουν να μορφωθώ και να είμαι καλός άνθρωπος.
                                                                                                          Κατερίνα
Τα όνειρα του Έκτορα για το γιο του είναι να γίνει δυνατός,να γίνει καλός άνθρωπος και δίκαιος,να σέβεται τους άλλους και να του λένε''Αυτός ο γιος του Έκτορα είναι πιο καλός από τον πατέρα''
 Τα όνειρα των γονιών μου είναι να γίνω πάρα πολύ καλός άνθρωπος,να μην κάνω απληστίες,να γίνω δυνατός, να είμαι ένας άνθρωπος που να σέβεται το συνάνθρωπο,να έχω αξίες και ν'αγαπάω τους άλλους.
                                                                                                           Γιώργος
Ο Έκτορας ονειρεύεται για το γιο του να γίνει περίλαμπρος μέσα στους Τρώες ,άντρας τρανός να κυβερνήσει πολυδύναμα την Τροία και να γίνει καλύτερος από το γονιό του.
 Οι δικοί μου γονείς ονειρεύονται για μένα να γίνω ένας πολύ καλός άνθρωπος, χρήσιμος στην κοινωνία, ευτυχισμένος και ικανοποιημένος απ'αυτά που θα κάνω.
                                                                                                          Χρήστος
Ο Έκτορας θέλει ο μικρός του γιος να είναι μεγάλος και τρανός και καλύτερος απ'αυτόν στον πόλεμο.Οι δικοί μας γονείς κάνουν όνειρα να μεγαλώσουμε σωστά και να έχουμε υγεία.
                                                                                                          Μαριάννα
Ο Έκτορας θέλει ο γιος του ο Αστυάνακτας να γίνει σαν κι αυτόν:περίλαμπρος μέσα στους Τρώες,να γίνει άντρας τρανός και πολυδύναμος,την Τροία να κυβερνήσει.
Οι δικοί μας οι γονείς θέλουν να μη μαλώνουμε και να είμαστε χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι.
                                                                                                          Βικτώρια
                       

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

"ΕΙΡΗΝΗ" ΡΙΤΣΟΣ


"ΕΙΡΗΝΗ" ΡΙΤΣΟΣ

Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη
Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη
Τα λόγια της αγάπης κάτω απ’ τα δέντρα
είναι η ειρήνη.Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο
μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια
μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα
και οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του
είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού
που παγώνει το νερό στο παράθυρο,
είναι η ειρήνη.
Όταν οι ουλές απ’ τις λαβωματιές
κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου
και μες στους λάκκους που ‘ καψε η πυρκαγιά
δένει τα πρώτα της μπουμπούκια η ελπίδα
κι οι νεκροί μπορούν να γείρουν στον πλευρό τους
και να κοιμηθούν δίχως παράπονο
ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου,
είναι η ειρήνη.
Ειρήνη είναι η μυρουδιά του φαγητού το βράδυ,
τότε που το σταμάτημα του αυτοκινήτου στο δρόμο
δεν είναι φόβος,
τότε που το χτύπημα στην πόρτα
σημαίνει φίλος,
και το άνοιγμα του παραθύρου κάθε ώρα
σημαίνει ουρανός,
γιορτάζοντας τα μάτια μας
με τις μακρινές καμπάνες των χρωμάτων του,
είναι ειρήνη.
Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα
κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει,
τότε που τα στάχυα γέρνουν το ‘να στ’ άλλο λέγοντας:
το φως, το φως
και ξεχειλάει η στεφάνη του ορίζοντα φως,
είναι η ειρήνη.
Τότε που οι φυλακές επισκευάζονται να γίνουν βιβλιοθήκες,
τότε που ένα τραγούδι ανεβαίνει από κατώφλι σε κατώφλι τη νύχτα,
τότε που τ’ ανοιξιάτικο φεγγάρι βγαίνει απ’ το σύγνεφο
όπως βγαίνει απ’ το κουρείο της συνοικίας
φρεσκοξυρισμένος ο εργάτης το Σαββατόβραδο,
είναι η ειρήνη.
Τότε που η μέρα που πέρασε,
δεν είναι μια μέρα που χάθηκε,
μα είναι η ρίζα που ανεβάζει τα φύλλα της χαράς μέσα στο βράδυ
κι είναι μια κερδισμένη μέρα κι ένας δίκαιος ύπνος,
που νιώθεις πάλι ο ήλιος να δένει βιαστικά τα κορδόνια του
να κυνηγήσει τη λύπη απ’ τις γωνιές του χρόνου,
είναι η ειρήνη.
Ειρήνη είναι οι θημωνιές των αχτίνων στους κάμπους του καλοκαιριού
είναι τ’ αλφαβητάρι της καλοσύνης στα γόνατα της αυγής.
Όταν λες: αδελφές μου, – όταν λέμε: αύριο θα χτίσουμε.
όταν χτίζουμε και τραγουδάμε,
είναι η ειρήνη.
Η ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων
είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου
είναι το χαμόγελο της μάνας
Τίποτ’ άλλο δεν είναι η ειρήνη.
Και τ’ αλέτρια που χαράζουν βαθιές αυλακιές σ’ όλη τη γη,
ένα όνομα μονάχα γράφουν:
Ειρήνη.
Τίποτ’ άλλο. Ειρήνη.
Πάνω στις ράγες των στίχων μου
το τραίνο που προχωρεί στο μέλλον
φορτωμένο στάρι και τριαντάφυλλα,
είναι η ειρήνη.
Αδέρφια,
μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει όλος ο κόσμος
με όλα τα όνειρά μας
Δώστε τα χέρια αδέρφια μου,
αυτό ‘ναι η ειρήνη.

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΙΑ


Η ζωή χωρίς τη φιλία
Είναι σαν τον ουρανό χωρίς ήλιο. (Ελληνική)
Μην προστατεύεις τον εαυτό σου με φράκτη.
Προστάτεψε τον με τους φίλους σου. (Τσέχικη)

Για να προσελκύσεις την καλή σου τύχη,
ξόδεψε ένα καινούριο νόμισμα για έναν παλιό φίλο.
Μοιράσου μια παλιά χαρά με έναν καινούριο φίλο.
Και ανύψωσε την ψυχή ενός αληθινού φίλου
γράφοντας το όνομά του στα φτερά ενός δράκου (Κινέζικη)

ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ

Όταν κάνουμε πόλεμο
η γη έχει πονόλαιμο
πονάει η καρδιά της
και κλαίνε τα παιδιά της
κι όλο κάνουμε πόλεμο
κι άντε με τον πόλεμο
τον άρρωστο λαιμό της
από τον πόλεμό της.
Ενάντια στον πονόλαιμο
στον πόνο και στον πόλεμο
υπάρχει μια ασπιρίνη
άνθρωποι,πέστε ΕΙΡΗΝΗ.
                Γιώργος Μαρίνος

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Σε μια άκρη της γης

Δυο παιδικά μάτια
σε ικετεύουν
για ένα χαμόγελο,
να θυμηθείς
πως σε μια άκρη της γης
σε περιμένει ένα παιδί
γυμνό και ξυπόλητο
μέσα σε ωκεανό θλίψης,
σε δρόμους
που δεν οδηγούν πουθενά,
να το πάρεις απ' το χέρι
να τ' ανεβάσεις
σε γαλανούς ουρανούς,
εκεί που οι άνεμοι
λιώνουν τους πάγους
και τα χωράφια είναι γεμάτα λουλούδια.
Εκεί που οι γραφικές πόλεις
στεγάζουν την Ειρήνη
και οι καμπάνες
γεμίζουν ήχους ανάστασης
και ανάτασης.
Άνθρωπε
άναψε το κερί της ελπίδας
σ'ένα παιδί που ζητά να ζεσταθεί
από τη φλόγα της καρδιάς σου
και να κοιμηθεί
κάτω απ'τα φτερά της αγάπης σου.
Άνοιξε την αγκαλιά σου
σ'ένα παιδί,
γίνε κοινωνός της ευτυχίας του
και αγγελιαφόρος της χαράς του.

Μαρλένα Σκουλά-Περιφεράκη,από τη συλλογή "Αιώνια χειραψία",εκδ.ΙΩΛΚΟΣ

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Όπως τα άνθη τα φυτά
του ήλιου θέλουν τα φιλιά
ή μιας βροχούλας τη δροσιά
για να σκορπίσουνε αρώματα,
χρυσόσκονες και χρώματα,
έτσι είναι απαραίτητα για όλους μας ,παιδιά,
κάποια στοιχειώδη δικαιώματα.

Ναι!Στο παγκόσμιο στερέωμα,
παρήγορο αστέρι
το κάθε μας δικαίωμα,
όπως τρεμοσβήνει,μήνυμα τρανό μας δίνει!

Ότι είμαστε γεννημένοι όλοι ίσοι
με τη λάμψη του διακηρύσσει,
πέρα από χρώμα και φυλή,
γλώσσα ,πίστη και καταγωγή.
"Ναι"λέει στην ελευθερία
"Όχι'' στη σκλαβιά και τη δουλεία.
"Ναι"στις κρίσεις τις σωστές.
"Όχι''στα βασανιστήρια και τις ποινές,
τις απάνθρωπες και ταπεινωτικές.

"Ναι"στη μόρφωση και την παιδεία,
την ασφάλεια και την υγεία.
"Όχι"στις αυθαίρετες κρατήσεις,
στις εξορίες,τις συλλήψεις.

Κι άλλα που θα θαυμάσετε πολλά
πολύτιμα αστέρια αστραφτερά,
όλα μαζί μας οδηγούν,
μας εμπνέουν ,μας καλούν
να φερόμαστε με καλοσύνη,
αξιοπρέπεια κι αδερφοσύνη.

                                                                                        
Τα δικαιώματα λοιπόν αυτά
στιγμή,παιδιά, μην τα ξεχνάτε,
κανέναν μην αφήσετε να τ'απειλήσει
και τολμηρά να πολεμάτε
όποιον τολμάει να τ΄αψηφήσει.

ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

HERE I AM (EΙΜΑΙ ΕΔΩ)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ

ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ

Αυτό είναι το τραγούδι μου για την προστασία μου,
ένα τραγούδι για την αγάπη,την εκτίμηση και την ασφάλεια,
είμ'εδώ-ας αναλάβουμε δράση,
ας ζήσουμε με ειρήνη κι αξιοπρέπεια.

Τι βρίσκεται πίσω από ένα πρόσωπο που ακτινοβολεί;
Πώς θα περιέγραφες ένα χαμογελαστό πρόσωπο;
Τι είναι λάθος;Τι είναι σωστό;
Υπάρχει μόνο μια απάντηση:η αγάπη είναι το κλειδί.

Είμαι εδώ, με το δικαίωμα για καταφύγιο
και το δικαίωμα για φροντίδα
Είμ'εδώ -έχω το δικαίωμα για καταφύγιο και το δικαίωμα για αγάπη
Είμ΄εδώ.Ξέρεις πώς αισθάνομαι;
Μπορείς να δεις ότι βλέπω;
Είμ'εδώ και θέλω να πάρω μέρος να κάνω τ'όνειρο αληθινό.
Είμαι εδώ ,ναι είμαι εδώ.

Σεβάσου με, σεβάσου το κορμί μου και την ψυχή μου
σεβάσου την άποψή μου
Σε σέβομαι .Βασίζομαι σε σένα και πιστεύω στην αγάπη
Μη ζεις με θυμό ,γιατί μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε
να δημιουργήσουμε έναν ασφαλή κόσμο.
Ας αναλάβουμε δράση με θάρρος
ας γιατρέψουμε μια ραγισμένη καρδιά με αγάπη
Η ζωή μας είναι ένα δώρο από τον ουρανό.

Είμ'εδώ με το δικαίωμα για αγάπη...

Μπορείς να με δεις να με αισθανθείς,να καταλάβεις πώς νιώθω;
Λοιπόν, πρέπει να είμαι ασφαλής,μη γυρίζεις αλλού τα μάτια σου.
Ας φροντίσουμε τον εαυτό μας και τα αδέρφια μας,
με το να μεταχειριζόμαστε καλά ο ένας τον άλλον,ας λιώσουμε με ήλιο τον πάγο.
Κι όταν ξέρω ότι δεν μπορώ να σώσω τον εαυτό μου,
ναι, ξέρω ότι κάποιος θα είναι εκεί
Ζεστασιά,καταφύγιο,αγάπη και φροντίδα,
κανείς δεν πρέπει ν'απαλπίζεται.

Είμ'εδώ με το δικαίωμα για αγάπη...




GUERNIKA

ΠΑΜΠΛΟ ΠΙΚΑΣΟ

Μεγάλος Ισπανός ζωγράφος. Γεννήθηκε στη Μάλαγα της Ισπανίας το 1881 και ήταν γιος καθηγητή της ζωγραφικής. Η μεγάλη του κλίση εκδηλώθηκε από μικρή ακόμα ηλικία. Έτσι το 1895 μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης και στη συνέχεια στη Βασιλική Ακαδημία της Μαδρίτης. Το 1900, σε ηλικία 19 μόλις χρόνων, πήγε στο Παρίσι, όπου εξέθεσε τα έργα του, προκαλώντας πολύ μεγάλη εντύπωση.

Λίγο αργότερα, το 1904, εγκατέλειψε οριστικά την πατρίδα του, για να εγκατασταθεί στη γαλλική πρωτεύουσα. Εκεί δέχτηκε την επίδραση μεγάλων ζωγράφων της εποχής, γεγονός που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην παραπέρα καλλιτεχνική του πορεία.

Το πρώτο στάδιο της δημιουργίας του χαρακτηρίζεται σαν «γαλάζια περίοδος» από το χρώμα που κυριαρχούσε τότε στους πίνακές του. Το στάδιο αυτό διαδέχτηκε το 1904 η «ροζ περίοδος», που ονομάστηκε έτσι επειδή κυρίαρχο χρώμα των έργων της ήταν το ροζ.

Με τον καιρό, αναζητώντας κάτι νέο, έφτασε στη δημιουργία συνθέσεων, των οποίων το χαρακτηριστικό ήταν τα γωνιώδη επίπεδα. Αντιπροσωπευτικό δείγμα τους είναι ο πίνακάς του «Δεσποινίδες της Αβινιόν». Στη συνέχεια, και συγκεκριμένα το 1910, κατέληξε στη διάσπαση των μορφών, που έφερε τον κυβισμό.

Ωστόσο, ανήσυχο πνεύμα καθώς ήταν, δε σταμάτησε ποτέ τις αναζητήσεις του. Έτσι, το 1920, άρχισε για την τέχνη του Πικάσο μια νέα περίοδος, που διεπόταν από το νεοκλασικισμό και που ονομάστηκε «ρωμαϊκή περίοδος». Έπειτα ο ζωγράφος στράφηκε προς τον υπερρεαλισμό και κατέληξε σ’ ένα επίπεδο απόλυτης ελευθερίας.

Μερικά από τα έργα του είναι τα: «Μητέρα και παιδί», «Γκουέρνικα», «ακροβάτης με την μπάλα», «Η οικογένεια του Αρλεκίνου», «Το τραπέζι», « Ο Άνθρωπος με την πίπα», «Το όνειρο», «Τρεις γυναίκες στη βρύση», «Κενταυρομαχία», «Δεσποινίδες των όχθων του Σηκουάνα», «Το παιδί με το περιστέρι», «Η Ωραία Ολλανδή», «Η Ιταλίδα», «Το πληγωμένο άλογο» κ.ά.

Παράλληλα με τη ζωγραφική ο Πάμπλο Πικάσο ασχολήθηκε και με την κεραμική και τη γλυπτική. Γενικά το έργο του δέχτηκε τόσο επαίνους για τον πρωτοποριακό του χαρακτήρα, την έμπνευση κ.λπ., όσο και επικρίσεις.

Ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης, που με το έργο του κατάφερε να δώσει νέες κατευθύνσεις στην τέχνη, πέθανε στη Νίκαια της Γαλλίας το 1973.




ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ

Ο Πικάσο, μεγάλος ζωγράφος και γλύπτης του 20ού αιώνα, εμπνεύστηκε από τον εμφύλιο της Ισπανίας και το βομβαρδισμό της πόλης Γκουέρνικα από τους Γερμανούς το 1937 και ζωγράφισε έναν πίνακα τεραστίων διαστάσεων (3,51 μ. επί 7,82 μ.) με το ίδιο όνομα.

Στο έργο δε διακρίνεται καμιά πολεμική σκηνή, μονάχα κάποιες μορφές. Οι μορφές αυτές είναι:

Ο ταύρος, ο οποίος συμβολίζει τη βαρβαρότητα, τη βία, το φασισμό και την αδιαφορία για τους άλλους, γι’ αυτό και το βλέμμα του δείχνει να είναι τελείως αδιάφορο.

Το άλογο, το οποίο συμβολίζει το λαό και τον τρόμο των άμαχων ανθρώπων του πολέμου, και το βλέμμα του δείχνει τον τρόμο.

Μια γυναίκα που κρατάει στην αγκαλιά της το νεκρό παιδί της, δείχνει λυπημένη και μοιάζει να φωνάζει «ΓΙΑΤΙ;».

Ένας σκοτωμένος άνθρωπος που το σώμα του έχει κομματιαστεί.

Μια γυναίκα, η οποία έχει σηκωμένα τα χέρια και είναι σαν να ζητάει βοήθεια.

Τέλος, μια γυναίκα που τρέχει να σωθεί με τον τρόμο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της.

Η φρίκη, ο πόνος και ο θρήνος του πολέμου φαίνονται από τα διασκορπισμένα μέλη του σώματος των ανθρώπων που υπάρχουν στον πίνακα και από την έκφραση των προσώπων.

Ο πίνακας θεωρείται ένα σημαντικό αντιπολεμικό έργο, γιατί, ενώ δεν περιέχει καμιά πολεμική σκηνή, δείχνει τις συνέπειες του πολέμου πολύ παραστατικά.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

ΘΕΑΤΡΟ και ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ


Από το βιβλίο του ∆ηµήτρη Ποταµίτη: «Ιστορίες του παππού Αριστοφάνη», εκδόσεις Ντουντούµη:
• Ειρήνη
• Αχαρνείς
• Λυσιστράτη
• «Το κανόνι της Ειρήνης», (κουκλοθέατρο για το νηπιαγωγείο) , Χατόγλου
• «Αποκάλυψη τώρα»
• «Λεπτή κόκκινη γραµµή»
• «Ο Τζόνυ πήρε το όπλο του»
• Ακήρυχτος πόλεµος
Η ζωή είναι ωραία
4 στρατηγοί
Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.
Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε,
ο δεύτερος τις κακουχίες δεν άντεχε,
ο τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο

Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
αλλά δεν φτάνουνε ποτέ στο Ιράν
Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε,
ο δεύτερος τις κακουχίες δεν άντεχε,
ο τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο

Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
αλλά δεν φτάνουνε ποτέ στο Ιράν

Μουσική : Μ. Χατζιδάκις
Ποίηση : Μπέρτολτ Μπρεχτ
από τον ΚΥΚΛΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΜΩΛΙΑ
ελεύθερη απόδοση : Οδυσσέας Ελύτης
τραγούδι : Σ. Σακάς



Imagine

Imagine there’s no
heaven
It ’s easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today…
Imagine there’s no
countries
It isn’t hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace…
Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or
hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world…
You may say I’m a
dreamer
But I’m not the only one
I hope someday you’ll
join us
And the world will be as
one

John Lenon
Φαντάσου

Φαντάσου να μην υπάρχει
παράδεισος
είναι εύκολο αν προσπαθήσεις
ούτε κόλαση κάτω από τα πόδια μας
και πάνω μας μόνο ο ουρανός
φαντάσου όλοι οι άνθρωποι
να ζούνε μόνο για το σήμερα…
Φαντάσου να μην υπάρχουν κράτη
δεν είναι δα και δύσκολο
καµιά αιτία για να σκοτώσεις
ή να σκοτωθείς και καµιά θρησκεία
φαντάσου όλοι οι άνθρωποι να ζουν ειρηνικά…
Φαντάσου να µην υπάρχουν ιδιοκτησίες
αναρωτιέµαι αν µπορείς καµιά
ανάγκη για απληστία ή για φτώχεια
µια αδελφότητα ανθρώπων
φαντάσου όλους τους ανθρώπους
να µοιράζονται τον κόσµο…
Μπορεί να λες ότι είµαι ένας ονειροπόλος
αλλά δεν είµαι ο µόνος
ελπίζω µια μέρα να έρθεις
κι εσύ µαζί µας
κι ο κόσμος να γίνει ένας.

Θεέ μου,ο πόλεμος τι λόξα!

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΖΟΥΖΟΥΝΙΩΝ
Μαζευτήκανε μιλιούνια
στο περβόλι τα ζουζούνια.
Βάλαν άρματα βαριά:
κράνοι, θώρακες, κεντριά
τάχα για τιμή και δόξα.
Θεέ μου, ο πόλεμος τι λόξα!

Κάτω από την κολοκυθιά
στομωθήκανε σπαθιά.
Και κοντά στις μελιτζάνες
κλάψαν αδερφές και μάνες,
τάχα για τιμή και δόξα.
Θεέ μου, ο πόλεμος τι λόξα!

Στη χλωρή τη φασουλιά
βρήκε ο χάροντας δουλειά.
Και σιμά στις λαχανίδες
γράφτηκαν χρυσές σελίδες,
τάχα για τιμή και δόξα.
Θεέ μου, ο πόλεμος τι λόξα!

Κι ένας τζίτζικας μονάχα
βρε, τη λεβεντιά του να 'χα
που βρισκόταν εκειδά,
δε σκοτώνει, τραγουδά,
κι όχι για τιμή και δόξα:
«Θεέ μου, ο πόλεμος τι λόξα!»
Δημήτρης Μανθόπουλος

ΤΡΩΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

ΠΟΙΗΜΑ

"Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος


Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!"

Τασος Λειβαδιτης

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούσαν στην Αρχαία Ελλάδα μέρος των εορτασμών προς τιμή του Δία, βασιλιά όλων των Θεών του Ολύμπου. Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για τους Αγώνες προέρχεται από το 900 π.Χ αλλά πιστεύεται πως υπήρχαν οι Αγώνες και πιο παλιά, αφού η μαρτυρία λεει πως οι αγώνες διοργανώνονταν κάθε 4 χρόνια.
Μέχρι το 650 π.Χ τους Αγώνες αποτελούσε μόνο ένα άθλημα, το τρέξιμο στα 192 μέτρα ενώ μετά προστέθηκαν και η πάλη, το πένταθλο, η ιππασία και ο αγώνας δρόμου με άρματα.
Κατά την διάρκεια των αγώνων, 7 μέρες πριν και 7 μέρες μετά, τηρούταν ανακωχή σε όλους τους πολέμους που γίνονταν στην Ελλάδα, πράγμα που δείχνει πως βάση διεξαγωγής των αγώνων ήταν η ειρήνη.
Δικαίωμα συμμετοχής είχαν μόνο οι άντρες και απαγορευόταν αυστηρά, με κίνδυνο την ποινή θανάτου, η είσοδος στις γυναίκες και στους δούλους. Οι αθλητές αγωνίζονταν γυμνοί και βραβεύονταν με ένα στεφάνι από κλαδιά ελιάς.
Το 393 μ.Χ ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α', απαγόρευσε την συνέχιση των Ολυμπιακών Αγώνων αφού ήταν ειδωλολατρικοί.
Μετά την διακοπή των Ολυμπιακών Αγώνων για αρκετό καιρό, η αναβίωσή τους έγινε από το Γάλλο Βαρόνο Πιέρ ντε Κουμπερτέν και τον Έλληνα Δημήτριο Βικέλα το 1896 στην Αθήνα, με ιδιαίτερη λαμπρότητα, στο Παναθηναϊκό στάδιο.
Στην Ολυμπία όπου τελούνταν παλαιότερα οι Ολυμπιακοί αγώνες βρίσκεται τώρα η έδρα της Διεθνής Ολυμπιακής Ακαδημίας.
Με την προσπάθεια της αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων ήθελαν να επαναφέρουν το Ολυμπιακό Πνεύμα, τις αξίες που αντιπροσώπευε όπως ήταν το ήθος, η περηφάνια, η αγάπη για τη γη, ο σεβασμός, η δύναμη, η αγάπη για την ειρήνη και η συμφιλίωση των κρατών.
Κάθε τέσσερα χρόνια αυτό το πνεύμα αναβιώνει κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες ανεξάρτητα σε ποια χώρα διοργανώνονται, γι' αυτό άλλωστε οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι εξίσου σημαντικοί στην ανθρωπότητα όσο ήταν και οι αρχαίοι.
Σήμερα, όμως, εντυπωσιάζουν όχι μόνο με την απόδοση των αθλητών αλλά και με την αίγλη με την οποία διοργανώνονται και εξελίσσονται.
Τον θεατή εντυπωσιάζουν, εκτός άλλων, οι εγκαταστάσεις, τα νέα αθλήματα και άλλα πολλά δευτερεύοντα, τα οποία μπορεί να μην έχουν μεγάλη σημασία ή άμεση σχέση με τον αθλητισμό, αλλά φανερώνουν πως οι συγκεκριμένοι αγώνες είναι ξεχωριστοί, πως είναι γιορτή της ανθρωπότητας και όχι μια συνηθισμένη αθλητική διοργάνωση.
Ολυμπιακός Ύμνος
Τον Ολυμπιακό ύμνο έγραψε ο μουσικός Σπύρος Σαμαράς. Το 1896 προσέθεσε τους στίχους ο Κωστής Παλαμάς. Ο Ολυμπιακός ύμνος έχει ως εξής:
Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα
του ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού,
κατέβα, φανερώσου κι άστραψε εδώ πέρα
στη δόξα της δικής σου γης και τ' ουρανού
στο δρόμο και στο πόλεμο και στο λιθάρι
στων ευγενών αγώνων λάμψε την ορμή,
και με τ' αμάραντο στεφάνωσε κλωνάρι
και σιδερένιο πλάσε κι άξιο το κορμί.
Κάμποι, βουνά και πέλαγα φέγγουν μαζί σου
σαν ένας λευκοπόρφυρος μέγας ναός
και τρέχει στο ναό εδώ προσκυνητής σου
αρχαίο πνεύμα αθάνατο, κάθε λαός
Ολυμπιακή Σημαία
Η Ολυμπιακή σημαία προτάθηκε από τον
Πιέρ ντε Κουμπερτέν στο Ολυμπιακό Κογκρέσο το 1914 και έκανε το ντεμπούτο της στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αμβέρσα του Βελγίου το 1920.

Οι 5 δακτύλιοι συμβολίζουν τις 5 ηπείρους: Ασία, Ευρώπη, Αφρική, Αμερική και Αυστραλία. Πιστεύεται πως επιλέγηκαν τα συγκεκριμένα χρώματα των δακτυλίων επειδή ένα τουλάχιστον από αυτά τα χρώματα υπάρχει στην σημαία κάθε χώρας.
Κατά την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων ο δήμαρχος της πόλης που φιλοξένησε τους Αγώνες παραδίδει την Ολυμπιακή Σημαία στο δήμαρχο της πόλης που θα φιλοξενήσει τους επόμενους Αγώνες.
Ολυμπιακή φλόγα
Το άναμμα μιας φλόγας κατά την έναρξη των Αγώνων, η οποία να μένει αναμμένη μέχρι το τέλος τους, ήταν μια παράδοση των αρχαίων Ελλήνων η οποία όμως αναβίωσε και στους σύγχρονους Αγώνες. Αρκετά πριν από την έναρξη κάθε Ολυμπιάδας, ανάβεται ο Ολυμπιακή φλόγα από τις ακτίνες του ήλιου στην αρχαία Ολυμπία, και μεταφέρεται από αθλητές και άλλα άτομα με τρέξιμο στην πόλη που θα φιλοξενήσει την Ολυμπιάδα.
Τα αγωνίσματα των Ολυμπιακών ΑγώνωνΤΑΧΥΤΗΤΕΣ
Δρόμοι ταχύτητας (100μ. - 200μ. - 400μ.)
Δρόμοι με εμπόδια (110μ. - 400μ. ανδρών & 100μ. - 400μ. γυναικών)
Σκυταλοδρομίες
ΔΡΟΜΟΙ
Δρόμοι μεσαίων αποστάσεων (800μ. - 1500μ.)
3000 μέτρα με φυσικά εμπόδια (στίπλ)
Δρόμοι μεγάλων αποστάσεων (5000μ - 10000μ. - Μαραθώνιος: 42194μ)
Μαραθώνιος
βάδην
ΑΛΜΑΤΑ
Άλμα σε μήκος
Άλμα σε ύψος
Άλμα εις τριπλούν
Άλμα επί κοντώ
ΡΙΨΕΙΣ
Σφαίρα
Σφύρα
Ακοντισμός
Δισκοβολία
ΣΥΝΘΕΤΑ ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ
Δέκαθλο
Έπαθλο

Σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες


Ελλάδα – Αθήνα 1896
Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες μετά την μακροχρόνια παύση τους, έγιναν το 1896 στην Ελλάδα. Ο τόπος διεξαγωγής τους ήταν η Αθήνα και ήταν ένα από τα λαμπρότερα γεγονότα μετά τα άσχημα χρόνια που είχε περάσει η Ελλάδα.
Σ’ αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες προστέθηκε ένα νέο άθλημα που ονομάστηκε «Μαραθώνας».
Αυτό το άθλημα είχε επινοήσει ο Γάλλος Μισέλ Μπρέλ και το εισηγήθηκε στον Πιέρ ντε Κουμπερτέν.
Το εμπνεύστηκε από ένα αρχαίο περιστατικό:
«Στις 13 Αυγούστου του 490 π.Χ. οι Αθηναίοι, υπό τον στρατηγό Μιλτιάδη, κατανίκησαν τους Πέρσες στον κάμπο του Μαραθώνα. Ένας οπλίτης ανέλαβε να φέρει το μήνυμα της νίκης στην Αθήνα. Ξεκίνησε φορτωμένος τα όπλα του και έκανε την διαδρομή τρέχοντας. Όταν έφτασε στο άστυ, αναφώνησε “Νενικήκαμεν” κι έπεσε νεκρός. Η μεταγενέστερη παράδοση τον θέλει να περνά από ένα σημείο, όπου χωρικοί του φώναζαν “Σταμάτα! Σταμάτα!”, για να μάθουν το αποτέλεσμα της μάχης. Η περιοχή ονομάστηκε Σταμάτα. Σε άλλο σημείο ο πρώτος μαραθωνοδρόμος κοντοστάθηκε να ανασάνει, γιατί κόντεψε να του βγει η ψυχή. Η περιοχή ονομάστηκε Ψυχικό.»
Μεγάλος πρωταγωνιστής των αγώνων ήταν ο Σπύρος Λούης ο οποίος κέρδισε τον πρώτο Μαραθώνα των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.
Ο Σπύρος Λούης σε 2 ώρες και 58 λεπτά τερμάτισε πρώτος με τα χειροκροτήματα 70.000 θεατών.

Πρώτοι στα μετάλλια ήρθαν οι ΗΠΑ με 11 χρυσά, 6 ασημένια και 2 χάλκινα, ενώ οι Έλληνες πήραν 10 χρυσά, 19 ασημένια και 18 χάλκινα.
Γαλλία – Παρίσι 1900
Η χειρότερη Ολυμπιάδα από πλευράς οργάνωσης αφού τα παράπονα ήταν πάρα πολλά.

Δεν υπήρχε στάδιο να φιλοξενήσει τους Αγώνες και γι’ αυτό οι φίλαθλοι δεν ξεπέρασαν τους 2.000 - 3.000.
Οι αθλητές έτρεχαν σε χορταριασμένο έδαφος και οι δίσκοι και τα ακόντια συνήθως
κατέληγαν σε δέντρα της περιοχής με αποτέλεσμα να μην μπορούν να μετρηθούν οι βολές και οι ρίψεις.

Στα 400 μ. τον ρόλο των εμποδίων έπαιζαν τηλεφωνικοί στύλοι μήκους εννιά μέτρων. Στη δισκοβολία πολλές βολές δεν μετρήθηκαν γιατί ο δίσκος μπλεκόταν στα κλαριά των δένδρων που βρίσκονταν στην περιοχή.
Παρόλα τα προβλήματα, οι Αγώνες έμειναν γνωστοί λόγω της καθιέρωσης της συμμετοχής των γυναικών.

Μετάλλια:
Πρώτοι ήρθαν οι Γάλλοι με 29 χρυσά, 41 ασημένια, 32 χάλκινα
Δεύτερες οι ΗΠΑ.
Αγγλία – Λονδίνο 1908Σ’ αυτούς τους Ολυμπιακούς αγώνες συμμετείχαν 23 χώρες, 1.999 αθλητές και μόνο 36 αθλήτριες. Η οργάνωση των Βρετανών ήταν πολύ καλή.

Μετάλλια:

Πρώτοι στα μετάλλια ήρθαν οι Βρετανοί με 56 χρυσά, 50 ασημένια και 39 χάλκινα. Η Ελλάδα κέρδισε 3 ασημένια και 1 χάλκινο.
Σουηδία – Στοκχόλμη 1912
Η Ολυμπιάδα της Στοκχόλμης είχε τον μεγαλύτερο σε χρόνο αγώνα πάλης στην ιστορία, μεταξύ του Εσθονού Κλάιν και του Φιλανδού Ασικαίνεο.
Αναμετρήθηκαν επί 11 ώρες σε έναν απίστευτο αγώνα και έκαναν διαλείμματα κάθε μισή ώρα για να δροσιστούν εξαιτίας του καυτού ήλιου. Τελικά κέρδισε ο Εσθονός Κλάιν αλλά δεν μπόρεσε να αγωνιστεί στον τελικό.
Μετάλλια:
Πρώτοι ήρθαν οι Σουηδοί με 24 χρυσά, 24 ασημένια και 17 χάλκινα, ενώ η Ελλάδα πανηγύρισε για τον Κώστα Τσικλητήρα που πήρε ένα μετάλλιο στο μήκος άνευ φόρας με άλμα 3,37μ. και ένα χάλκινο στο ύψος άνευ φόρας με άλμα 1,55μ.

Βέλγιο – Βρυξέλλες 1920
Άψογη ήταν η διοργάνωση των Αγώνων στις Βρυξέλλες, με 2.543 αθλητές και 64 αθλήτριες.
Δεν απονεμήθηκαν χρυσά μετάλλια αλλά επίχρυσα για λόγους οικονομίας. Για πρώτη φορά έγινε έπαρση της Ολυμπιακής σημαίας και δόθηκε ο όρκος του αθλητή.
Μετάλλια:Πρώτες οι ΗΠΑ με 41 χρυσά, 27 ασημένια και 28 χάλκινα, ενώ η Ελλάδα πήρε ένα ασημένιο με την ομάδα βολής περιστρόφου.
Γαλλία – Παρίσι 1924Στην Ολυμπιάδα αυτή ακούστηκαν για πρώτη φορά οι ύμνοι της Ελλάδας σαν της χώρας όπου γεννήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, της Γαλλίας ως διοργανώτριας και της Ολλανδίας ως επόμενης διοργανώτριας.
Μετάλλια:
Πρώτες στα μετάλλια ήρθαν οι ΗΠΑ με 45 χρυσά, 27 ασημένια και 27 χάλκινα. Μετάλλιο πήρε και ο γλύπτης Δημητρίου που αναδείχτηκε νικητής με το έργο του ο δισκοβόλος.
Η.Π.Α - Λος Άντζελες 1932
Οι Αμερικάνοι κατάφεραν να διοργανώσουν την καλύτερη έως τότε Ολυμπιάδα, παρά τις οικονομικές δυσκολίες που επικρατούσαν λόγω του οικονομικού κραχ του 1929.
Στην τελετή έναρξης παρευρέθηκαν περίπου 100 000 θεατές ενώ καθημερινά παρακολουθούσαν
40 000-80 000 θεατές.
Η πολύ καλή ποιότητα κατασκευής του στίβου έδωσε την ευκαιρία για πολύ καλές επιδόσεις και παγκόσμια ρεκόρ. Για πρώτη φορά κατά την απονομή των μεταλλίων, υψώθηκαν οι σημαίες των τριών πρώτων αθλητών ενώ ακούστηκε ο ύμνος του χρυσού ολυμπιονίκη.
Για πρώτη φορά μάλιστα ιδρύθηκε το ολυμπιακό χωριό, ένα χωριό αποκλειστικά για τους αθλητές ώστε να μειωθούν τα έξοδα διαμονής τους.
Γερμανία – Βερολίνο 1936Την κήρυξη των Ολυμπιακών Αγώνων αυτή την φορά έκανε ο Αδόλφος Χίτλερ ενώ ταυτόχρονα 118.000 περιστέρια γέμισαν στον ουρανό.
Η ελληνική ομάδα ήταν πρώτη στην παρέλαση με επικεφαλή τον Σπύρο Λούη. Μπήκαν για πρώτη φορά στους Αγώνες η καλαθόσφαιρα, το κανό και η πετόσφαιρα.
Μετάλλια:
Στα μετάλλια αυτή τη φορά πρώτοι ήταν οι Γερμανοί με 33 χρυσά, 26 ασημένια και 30 χάλκινα.
Η Ολυμπιάδα δεν υπολογίζεται και πολύ λόγω των συνθηκών της εποχής (ναζιστική Γερμανία, Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος).

Γι' αυτό το λόγο είναι και ιδιαίτερα σημαντική η νίκη του Αμερικανού Τζέσι Όουενς ο οποίος πήρε χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα τρέξιμο, στα 200, στο μήκος και στα 4Χ100.

Αγγλία – Λονδίνο 1948Οι Ολυμπιακοί διοργανώθηκαν την εποχή που ο Β` Παγκόσμιος είχε πια τελειώσει. Οι Γερμανοί και οι Ιάπωνες είχαν αποκλειστεί από τους αγώνες ενώ υπήρχε ραδιοφωνική κάλυψη των αγώνων και φωτοφίνις στα αγωνίσματα δρόμων.
Μετάλλια:
Στα μετάλλια και πάλι πρώτες οι ΗΠΑ με 38 χρυσά, 27 ασημένια και 19 χάλκινα.
Φινλανδία – Ελσίνκι 1952Η πρώτη συμμετοχή των αθλητών της Σοβιετικής Ένωσης σε Ολυμπιάδα. Αποθεώθηκαν από το κοινό μιας και κέρδισαν 22 χρυσά, 30 ασημένια και 19 χάλκινα μετάλλια.
Η Μαρτ Τζάκσον από την Αυστραλία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα. Όλοι οι συγχωριανοί της συγκεντρώθηκαν και πανηγύρισαν στην πλατεία του χωριού τρώγοντας 50 κιλά κέικ!
Τα αξιοσημείωτα των αγώνων:Ο Τσεχοσλοβάκος Εμίλ Ζάτοπεκ κατέπληξε στους αγώνες, αλλά και η σύζυγός του Ντάνα δεν πήγαινε πίσω αφού κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό.

Τ ην πρώτη πετυχημένη εμφάνιση του έκανε ο Μπομπ Ρίτσαρντς, ο "ιπτάμενος ιερέας" όπως ονομαζόταν αφού ήταν καθηγητής της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. Έγινε χρυσός νικητής στο άλμα επί κοντώ.
Στα αξιοσημείωτα των αγώνων επίσης περιλαμβάνεται το γεγονός ότι η βρετανική ολυμπιακή ομάδα κατόρθωσε να κατακτήσει το πρώτο και μοναδικό της, σε αυτούς τους αγώνες, χρυσό μετάλλιο, ένα τέταρτο πριν από την τελετή λήξεως των αγώνων.
Ιταλία – Ρώμη 1960
Στην Ολυμπιάδα αυτή συμμετείχαν 4.738 άντρες και 610 γυναίκες από 83 χώρες.
Ο Αιθίοπας Μπεκίλα πήρε το χρυσό μετάλλιο στο μαραθώνιο τρέχοντας ξυπόλυτος!
Πρώτος στα 400 μέτρα τρέξιμο βγήκε ο Αμερικάνος Ντέιβις, πρώην μπασκετμπολίστας, ο οποίος μέχρι τα 26 του δεν είχε ασχοληθεί με τον στίβο!
Ο 20χρονος Κωνσταντίνος, διάδοχος του ελληνικού θρόνου, βγήκε πρώτος στην ιστιοπλοΐα.

Μετάλλια:
Στα μετάλλια πρώτοι ήρθαν οι Σοβιετικοί με 43 χρυσά, 29 ασημένια, 31 χάλκινα ενώ ακολούθησαν οι Αμερικανοί με 34 χρυσά, 21 ασημένια και 16 χάλκινα.
Ισπανία – Μπαρσελώνα 1992Πολλά μετάλλια κατέκτησαν οι Ισπανοί αυτοί την φορά αλλά δεν πρώτευσαν.
Η Βούλα Πατουλίδου πήρε την πρώτη θέση στα 100 μέτρα με εμπόδια και ο Πύρρος Δήμας κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην άρση βαρών φωνάζοντας : "Για την Ελλάδα".

Προσωπικότητες Σύγχρονών Ολυμπιακών Αγώνων

Σπύρος Λούης: Ο νερουλάς από το Μαρούσι που ήταν ο νικητής του Μαραθώνιου δρόμου της Ολυμπιάδας του 1896, έκανε όλους τους Έλληνες ευτυχισμένους και περήφανους. Αποφάσισε να πάρει μέρος στους αγώνες για να εντυπωσιάσει την αγαπημένη του και να την πείσει να τον παντρευτεί!

Τζέϊμς Μπρένταν Κόννολλυ:
Στις 6 Απριλίου 1896 στέφεται ο πρώτος ολυμπιονίκης των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων με την νίκη του στο τριπλούν.

Σαρλότ Κούπερ: Βρετανίδα τενίστρια. Η πρώτη γυναίκα χρυσή ολυμπιονίκης, στη 2η Ολυμπιάδα (Παρίσι 1900).

Οικογένεια Τέρβινεν: Οικογένεια από τη Φιλανδία που κατάφερε να κατακτήσει 3 Ολυμπιακά μετάλλια. Ο πατέρας Βέρνερ το 1906 κατάκτησε στην ελληνική δισκοβολία το 1ο μετάλλιο της Φινλανδίας στο στίβο και οι 2 γιοι του το 1932 πήραν το χρυσό στον ακοντισμό και το αργυρό στο δέκαθλο.

Πιέτρι Ντονάρτο: Ο Ιταλός φούρναρης, που πήρε μέρος στο Μαραθώνιο στην Ολυμπιάδα του 1908. Μπαίνοντας στο στάδιο άρχισε να παραπατάει από την εξάντληση ώσπου έπεσε. Οι κριτές τον βοήθησαν να σηκωθεί και να τερματίσει πρώτος, αλλά φυσικά ακυρώθηκε. Πήρε ωστόσο ένα βαρύτιμο κύπελλο για την ανακήρυξη του σαν του πιο δημοφιλή αθλητή.

Κωστής Τσικλητήρας:
Η πιο μεγάλη και ευγενική μορφή του ελληνικού στίβου. Γεννήθηκε στην Πύλο το 1888, όπου υπάρχει ακόμα το ερειπωμένο -δυστυχώς- πατρικό του σπίτι. Μοναχοπαίδι, γιος γιατρού που τον προόριζε για διάδοχό του στο επάγγελμα, ασχολήθηκε από πολύ μικρός με τον αθλητισμό. Το 1908 κέρδισε δυο ασημένια μετάλλια στο ύψος και στο μήκος χωρίς φόρα. Το 1912 κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο μήκος χωρίς φόρα.
Το χρυσό αυτό μετάλλιο ήταν το τελευταίο που πήρε η Ελλάδα στο στίβο, μέχρι να επαναλάβει αυτό τον άθλο η Βούλα Πατουλίδου μετά από 80 ολόκληρα χρόνια (1992). Το παγκόσμιο ρεκόρ του στο μήκος χωρίς φόρα με 3,14μ. που έγινε το 1912 καταρρίφθηκε μετά από 50 χρόνια, το 1962. Ο σπουδαίος αυτός αθλητής πέθανε στην Αθήνα το 1913 από μηνιγγίτιδα.
Aπό medlook.net/kids

 

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ UNICEF